Newsletter
Szukaj
PL EN
Łaźnia
Idea Ludzie Organizator Partnerzy
Wydarzenia

SZTUKA I NAUKA JAKO MOŻLIWOŚĆ DOMNIEMANA

Wydarzenia | 23-11-2016
Where Dogs Run (RU). 1,4... 19
SZTUKA I NAUKA JAKO MOŻLIWOŚĆ DOMNIEMANA
Prezentacje, wykłady i dyskusje panelowe
26 listopada, 2016 13.00–20.00 
Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, ul. Jaskółcza 1, Gdańsk
Moderator: Prof. dr Dmitrij Galkin, Uniwersytet Państwowy w Tomsku, Rosja

Obszar, w którym przecinają się sztuka i nauka, stanowi obecnie przestrzeń testowania różnorodnych artystycznych innowacji. Jednakże wydaje się oczywistym, że takie testowanie nowatorskich rozwiązań powinno być postrzegane nie jako jako techniczny lub estetyczny eksperyment o wąskiej specjalizacji, ale przede wszystkim jako ekspresja kultury i działalność kulturowa. Jedynie pod takim warunkiem wyniki poszukiwań podejmowanych przez naukowców i artystów mogą znacząco oddziaływać na sposób myślenia i życia szerszych grup społecznych. Koncentrując się na dziełach sztuki współczesnej wykreowanych przy użyciu najbardziej nowatorskich środków XXI wieku (robotyki, informatyki i biomedycyny), uczestnicy dyskusji panelowych towarzyszących wystawie „Zgiń i znów się przemien! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana” starają sie uchwycić i zrozumieć, co leży u podstaw wyłaniającej sie „sztucznej”, „technicznej” rzeczywistości i jaki wpływ rzeczywistość ta wywiera na nas. Czy możliwe jest przekonfigurowanie języka, który konstruuje i opisuje świat techniki? Celem teoretycznej części projektu – wykładów, paneli i dyskusji – jest ukazanie, że artyści konstruują nowe formy i nowe tożsamości, ale czynią to, działając raczej jako twórcy niż jako postacie w historycznie zdeterminowanej narracji technologicznej.
 
Program:


Sesja 1

13:00 – 13:45 prof. Pier Luigi Capucci (Akademia Sztuk Pięknych w Urbino, Włochy)

13:45 – 14:10 prof. dr James Auger (Madeira Interactive Technologies Institute, Portugalia) and Jimmy Loizeau (Goldsmiths, University of London, Wielka Brytania)

14:10 – 14:35 Dmitry ::vtol:: Morozov (Rosja)

14:35 – 15:00 Thomas Feuerstein (Austria)
 


Przerwa na lunch


 
Sesja 2

16:00 – 16:25 prof. Louis-Philippe Demers (Nanyang Technological University, Singapur)

16:25 – 17:10 prof. dr Dmitry Galkin (Uniwersytet Państwowy w Tomsku, Rosja)

17:10 – 17:35 Where Dogs Run: Olga Inozemtseva, Natalia Grekhova, Alexey Korzukhin (Rosja)
 


Przerwa na kawę
 


Sesja 3

18:00 – 18:25 prof. Heather Dewey-Hagborg (Art Institute of Chicago, USA)

18:25 – 19:10 dr Jens Hauser (Uniwersytet Kopenhaski, Dania)

19:10 – 19:35 Pedro Lopes (Hasso-Plattner Institute, Potsdam, Niemcy)
19:35  – 20:05 Verena Friedrich
 
WYKŁADY
Prof. Pier Luigi Capucci (Akademia Sztuk Pięknych w Urbino, Włochy)
THE LIFE OF CULTURE. THEORIES, NARRATIVES i AESTHETICS OF EVOLUTION [ŻYCIE KULTURY. TEORIE, NARRACJE I ESTETYKA EWOLUCJI]
www.capucci.org
 
W oparciu o rozmaite dyscypliny naukowe i technologie czlowiek kształtuje rozległą i złożoną panoramę  nowych urządzeń, maszyn, algorytmów i form życia wyłaniających się z różnorodnych domen. Od swego zarania czlowiek w procesie ewolucji nieustannie i w rozmaitych celach przedstawiał, naśladował, przekształcał i wciąż na nowo odkrywał naturę. Natura i życie stanowiły inspirację, rozwiązanie oraz horyzont wydrzeń w działalności człowieka, w radzeniu sobie z praktycznymi problemami, na które natykał się, gdy dążył do zdobycia wiedzy o świecie fenomenalnym, wpływania nań i chronienia go. A także wtedy, gdy wymyślał narracje, tworzył nowe systemy estetyczne i nowe formy sztuki. Nauki, dziedziny i zjawiska takie jak robotyka, sztuczne życie, inteligentne algorytmy, biologia syntetyczna, inżynieria genetyczna, Internet rzeczy i de-ekstynkcja, nieustannie przesuwają granice życia i ewolucji. W wyniku tych iście planetarnych transformacji wiele zagadnień zaczyna odchodzić w niepamięć tracąc istotność i aktualność, a w ich miejsce zś pojawiają sie coraz to nowe problemy.
 
 
Prof. dr Dmitrij Galkin (Uniwersytet Państwowy w Tomsku, Rosja)
DIGIT i CELL. (NON)ORGANIC SYNTHESIS  [CYFRY I KOMÓRKI. (NIE)ORGANICZNA SYNTEZA]
www.en.past-centre.ru/staff/galkin
Nauka, sztuka i technika przecinają się i splatają na wielu poziomach: kreatywnym, artystycznym, koncepcyjnym, instytucjonalnym, a nawet ontologicznym. Złożone zagadnienia dotyczące sposobów, na jakie ludzkie i nie-ludzkie podmioty sprawcze współoddziałują w kulturowym „tyglu” sztuki i techniki, poddajemy oglądowi w optyce teori i metodologii „teatru ontologicznego”, który zaproponował Andrew Pickering. Techniczna „cyfra” i naturalna „komórka” stanowią zaczyn dramatu w tym całkowicie powierzchownym spotkaniu i jego fundamentalnie niejednoznacznym, rozproszonym, transformatywnym procesie stawania się. Sztuka, nauka i technika wkraczają na scenę  tego ontologicznego dramatu późnej nowoczesności bez gotowego scenariusza i nawet nie skupiają się szczególnie na człowieku-aktorze. A jednak obsada i tak jest wspaniała: Char Davis, Marshmallow Laser Feast, Mateusz Herczka, Guy Ben-Ary i inni.
 
Dr Jens Hauser (Uniwersytet Kopenhaski, Dania)
WETWARE. ITS NEW MEANING FOR ART [NOWE ZNACZENIE WETWARE W SZTUCE]
www.art.msu.edu/profile/hauser
Artyści już od dłuższego czasu wystawiają „sztuczne życie”, posiłkując się komputerowym i robotycznym oprogramowaniem (software) oraz oprzyrządowaniem (hardware), aby naśladować żywe systemy. Jednak obecnie, gdy żywe technologie i biologia syntetyczna splatają się ze sobą, sztuczne życie wyłania się z wetware. Jak dalece sięgają wpływy technologii przetwarzania informacji, pokazują nam skonstruowane przez człowieka wet machines oraz odkrycia wrodzonych zdolności technicznych w rzekomo prymitywnych oranizmach i ancestral biological systems, których złożoność umysł ludzki dopiero zaczyna pojmować. Pojawienie się wetware sprawia, że kategorie sztuki, sprawczości i i bycia żywym/życia nabierają nowych znaczeń. Pobrzmiewają tu echa przełomowej wystawy Jacka Burnhama z roku 1970 zatytułowanej software, która ukazywała zwrot sztuki ku „zagadnieniom naturalnych i stworzonych przez człowieka systemów, procesów i ekologicznych relacji” oraz przekonywała, że jeśli „budujemy maszyny na nasz obraz i podobieństwo, to podział na ciało i umysł może okazać się niczym więcej jak tylko złudzeniem zrodzonym z braku naukowej wiedzy o biologii człowieka i systemach komunikacji jako takich”.
 
 
 
BIOGRAMY
 
Prof. Pier Luigi Capucci (ur.1955, Lugo) jest naukowcem i teoretykiem w dziedzinie medioznawstwa. Jego zainteresowania obejmują również powiązania między sztuką, nauką i techniką. Jest autorem licznych publikacji książkowych, artykułów i wystąpień konferencyjnych. Do jego naważniejszych prac należą Reality of the Virtual (1993), The Technological Body (1994) i Art and Technologies (1996). W roku 1994 założył i kierował pierwszym włoskim czasopismem online „NetMagazine”, przemianowanym później na „Magnet”, poświęconym związkom sztuki i technologii. W roku 2000 założył „Noema”, czasopismo internetowe zajmujące sie powiązaniami kultury, nauki i techniki. Uczestniczył w licznych międzynarodowych konferencjach na całym świecie. Wykładał na Uniwersytecie La Sapienza w Rymie, na uczelniach w Bolonii, Florencji i Urbino, na SUPSI w Lugano oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Carrarze i NABA w Mediolanie. Obecnie zajmuje stanowisko profesora w Akademii Sztuk Pięknych w Urbino, jest także kierownikiem naukowym studiów doktoranckich T-Node PhD Research Program, prowadzonych w Planetary Collegium, Plymouth University (Wielka Brytania).
 
Prof. dr Dmitrij Galkin (ur.1975, Omsk) jest naukowcem, teoretykiem sztuki i kuratorem. Doktoryzował się  na Państwowym Uniwerystecie w Tomsku, gdzie w roku 2002 otrzymał stopień kandydata nauk (pol. doktor), a w roku 2013 tytuł doktora nauk (pol. doktor habilitowany). Jego badania skupiają się na kulturowej dynamice w warunkach rozwoju technologicznego (w którym kultura cyfrowa przechodzi w kulturę sztucznego życia) oraz na analizie historii/estetyki praktyk twórczych czerpiących z techniki. Galkin jest autorem licznych artykułów na temat historii i teorii kultury cyfrowej; opublikował również monografię  Digital Culture: Shift to Artificial Life (Tomsk University Press, 2013). Prowadził badania na George Washington University (USA) i Lancaster University (Wielka Brytania). Wygłaszał również wykłady i przedstawiał prezentacje na międzynarodowych konferencjach, takich jak NeoLife 2015 (Perth), EdCrunch 2015 (Moskwa), TEDx Tomsk (2013). Aktualnie pełni funkcję profesora w Instytucie Sztuki i Kultury oraz w Centrum PAST Narodowego Badawczego Uniwersytetu Tomskiego (Tomsk, Rosja).
 
Dr Jens Hauser (ur.1969, Schwerte) jest kuratorem, pisarzem i teoretykiem mediów. Pracownik naukowy Wydziału Sztuki i Studiów Kulturowych oraz Muzeum Medycyny (Medicinsk Museion) Uniwersytetu Kopenhaskiego, a także współpracownik naukowy Wydziału Sztuki, Historii Sztuki i Wzornictwa na Michigan State University. Był kuratorem między innymi wystaw: L’Art Biotech (Nantes, 2003), Still, Living (Perth, 2007), sk-interfaces (Liverpool, 2008/Luksemburg, 2009), Article Biennale (Stavanger, 2008), Transbiotics (Ryga, 2010), Fingerprints... (Berlin, 2011/Monachium, 2012), Synth-ethic (Wiedeń, 2011), assemble | standard | minimal (Berlin, 2015), SO3 (Belfort, 2015), Wetware (Los Angeles, 2016). Hauser zasiada w jury międzynarodowych konkursów i festiwali Ars Electronica, Transitio i Vida oraz jest członkiem wielu fundacji naukowych. Jest także współzałożycielem i współpracownikiem europejskiego kulturalnego kanału telewizyjnego ARTE oraz autorem licznych reportaży i audycji radiowych.
 
Wstęp wolny.
Tłumaczenie z języka angielskiego na język polski.